44 Eskadra Lotnicza

44 Eskadra Lotnicza
44 Eskadra Wywiadowcza
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1924

Rozformowanie

1926

Tradycje
Kontynuacja

115 eskadra myśliwska

Organizacja
Dyslokacja

Toruń

Rodzaj wojsk

lotnictwo

44 eskadra lotnicza – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne

Formowanie 44 eskadry wywiadowczej rozpoczęto z dniem 23 maja 1924 na lotnisku w Toruniu. Eskadra wchodziła w skład II dywizjonu 4 pułku lotniczego. Pierwsze samoloty Potez XV otrzymała w połowie 1925 i dopiero wtedy przystąpiono do szkolenia personelu latającego i technicznego. W tym okresie eskadrę przemianowano na 44 eskadrę lotniczą[1].

Na podstawie rozkazu MSWojsk. Departamentu Żeglugi Powietrznej L.dz.500/tjn.Og.Qrg. z 26 maja 1926 rozwiązano II dywizjon, a 44 eskadra lotnicza została rozformowana. Personel i sprzęt przeniesiono do tworzącej się 115 eskadry myśliwskiej 4 pułku lotniczego[1].

Dowódcy eskadry

  • kpt.pil. Ignacy Prawdzic-Sękowski (V 1924 – IX 1925[1])
  • kpt.pil. Antoni Gosiewski (IX 1925 – 1926[1])

Przypisy

  1. a b c d Pawlak 1989 ↓, s. 304.

Bibliografia

  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • p
  • d
  • e
Grupy i brygady lotnicze
Pułki lotnicze
Grupy lotnicze (dywizjony)
Dywizjony
myśliwskie
liniowe
towarzyszące
morskie
Eskadry
wywiadowcze
lotnicze
towarzyszące (obserwacyjne)
liniowe (rozpoznawcze)
myśliwskie
bombowe (niszczycielskie)
lotnictwo morskie
wielkopolskie
Inne
Plutony
łącznikowe
Szkolnictwo
Inne
  • p
  • d
  • e
Polskie samoloty wojskowe do 1939 roku
Myśliwskie
Bombowe
Samoloty rozpoznawcze
i łącznikowe (towarzyszące)
Szkolne
Szturmowe
Transportowe i sanitarne
Wodnosamoloty
Balony i sterowce
Samoloty prototypowe
Projekty
Produkowane na eksport